رویش دندانها یکی از مراحل تکاملی دهان نوزادان است و در زمان خاصی صورت میگیرد.معمولا اولین دندانی که در دهان کودک رویش میکند دندان جلویی فک پایین است. رویش دندانهای نوزادان میتواند با کمی تب، بیقراری، آبریزش دهان و خارش لثهها همراه باشد. بیشتر نوزادان در سن ۶ الی ۷ ماهگی دندانهای جلویی فک پایین آنها رویش میکند. ممکن است در ترتیب رویشی دندانها تفاوت هایی در کودکان مختلف دیده شود که قابل انتظار و طبیعی است.
گاهی نوزادان دیرتر دندان در میآورند و والدین نگران دلیل دیر دندان درآوردن نوزاد میشوند. در صورتی که در دهان نوزاد بعد شش ماهگی دندانی رویش نکرد به هیچ وجه به گرفتن رادیوگرافی فکر نکنید. انجام رادیوگرافی دندان برای نوزادان هم غیرعملی است و هم میتواند عوارض بسیاری داشته باشد و علاوه بر اینکه کاربردی و ضروری نیست.
در چنین مواردی اول سلامت نوزاد را توسط پزشک متخصص کودکان تایید کنید. وضعیت پوست، مو و ناخنهای نوزاد و فرم صورت نوزاد باید بررسی شود و کودک از نظر بیمارهایی نظیر اکتودرمال دیسپلازی توسط پزشک متخصص کودکان بررسی شود. اگر نوزاد سالم است و بیماری سیستمیک خاصی ندارد صرفا باید صبر کنید تا رویش دندانها بهطور فیزیولوژیک انجام شود. گاهی دیده شده نوزادان حدود ۱۲ الی ۱۳ ماهگی دندان در میآورند. رویش دندان یک پدیده فیزیولوژیک است و همانند همه تغییرات فیزیولوژیک در هر فردی در زمان خاصی اتفاق میافتد. سن دندانی کودکان ممکن است با سن فیزیولوژیک آنها اندکی تفاوت داشته باشد مثلا کودکی که اولین دندان شیری را در ۱۲ ماهگی داشته است ممکن است اولین دندان دائمی را دیرتر از شش سالگی داشته باشد، ولی هیچ مشکلی برای او پیش نخواهد آمد.
در صورتی که دندان های شیری نوزاد در شش الی هفت ماهگی رویش نکرد صرفا از وضعیت سلامت او مطمن شوید و اگر این اطمینان حاصل شد صبر کنید تا دندانها رویش کنند و این تاخیر مشکلی پیش نخواهد آورد.