افتادن دندانهای شیری کودکان یک پدیده فیزیولوژیک است یعنی در کودکان مختلف ممکن است تفاوتهایی وجود داشته باشد. یعنی اگر در بین همکلاسی ها و دوستان همسن تفاوت هایی در زمان افتادن دندان شیری و رویش دائمی مشاهده کردید کاملا طبیعی است. ولی در نظر داشته باشید که یک محدوده سنی طبیعی برای افتادن هر دندان در نظر گرفته میشود.
اولین دندان های شیری که شروع به لق شدن میکنند دندان های قدام فک پایین هستند که در حدود سن پنج و نیم الی هفت سالگی لق میشوند و میافتند. ممکن است دندانهای دائمی قدام فک پایین در پشت دندانهای شیری کودک رویش کنند و این حالت دو ردیفی شدن دندانها برای والدین نگران کننده باشد ولی باید بدانید که به محض افتادن دندان های شیری قسمت قدامی فک پایین دندان های دائمی به محل صحیح خود هدایت میشوند و در جای مناسب قرار میگیرند.
ریزش دندانهای شیری و رویش دندانهای دائمی کودک همین طور تا حدود دوازده سالگی ادامه پیدا میکند و معمولا آخرین دندان شیری که میافتد دندان نیش فک بالا است. در صورتی که دندان شیری بیفتد ولی دندان دائمی جایگزین رویش نکند باید حتما با رادیوگرافی دهان کودک را بررسی کرد و علت عدم رویش دندان دائمی را پیدا کرد.
معمولا کودکان در دوازده سالگی همه دندانهایشان دائمی است و اگر چند دندان شیری باقی مانده باشند باید در حال لق شدن و افتادن باشند. دندانهای نیش فک بالا و دندان آسیاب دوم شیری جزو آخرین دندانهایی هستند که میافتند.