داشتن دندانهای ردیف و مرتب برای بسیاری از خانوادهها اهمیت بسیار دارد حتی برخی والدین چون خودشان دندانهای مرتبی ندارند نمیخواهند فرزندشان چنین تجربهای داشته باشد و مایل هستند هرطور شده از کج شدن دندانهای فرزندشان پیشگیری کنند. بسیاری از والدین راجع به سن مناسب درمان ارتودنسی سوال میکنند. برخی از والدین مایل هستند بدانند دلیل اصلی کج شدن دندان کودکان چیست و چه کاری برای آن میتوان انجام داد؟
اولین مساله قابل بحث این است که در مورد کج شدن دندان کودکان ژنتیک حرف اول را میزند و اگر پدرو مادر یا بستگان نزدیک نیاز به درمان ارتودنسی داشتهاند احتمال زیادی وجود دارد که کودک هم نیاز به درمان ارتودنسی داشته باشد. مسائلی که ممکن است وجود داشته باشد عدم تطابق اندازه دندانها و فکها که به آن کمبود فضا در فک گفته میشود، جلوتر یا عقبتر قرار گرفتن یکی از فکها یا هر دو فک، خوب جفت نشدن دندانها با یکدیگر هستند.
البته گاهی ممکن است در ناحیه جلو فک پایین کج شدن اندک دندانها به میزان یک الی دو میلیمتر خودبخود اصلاح شود. ولی کج شدن های شدید دندانها نیازمند مداخله ارتودنسی میباشد. این تفکر که باید صبر کنیم تا همه دندانهای دائمی کودک رویش کند و بعد درمان ارتودنسی را شروع کنیم در بسیاری از موارد صحیح نیست.گاهی در سن رشد کودک و با استفاده از پلاک های متحرک میتوان تغییرات بسیار اساسی و درستی در وضعیت فکها ایجاد کرد و یا فضای مناسب رویش دندانهای دائمی را فراهم کرد.
تفکراتی که در گذشته وجود داشت مانند هنگام رویش دندان به دندان زبان نزن! هیچ مبنای علمی ندارد و درست نمیباشد و تاثیری ندارد.
اگر دندان شیری عقبی کودک زودتر از موقع کشیده شود در کج درآمدن دان دائمی تاثیر زیادی دارد برای همین بعد از کشیدن دندان های شیری عقبی حتما فضانگهدار در آن ناحیه قرار داده میشود.
بهتر است در صورت کج بودن دندانهای کودک در سنین رویش دندانهای دائمی یعنی حدود هفت سالگی با دندانپزشک کودکان مشورت کنید.