وقتی دندانهای شیری کودک به هر دلیلی دچار پوسیدگی شدید شود درمان دندان شیری مشکل تر می شود.
در صورتی که بتوان دندان شیری کودک را با درمانهایی نظیر عصب کشی، روکش و ترمیم نگهداری کرد حتما باید این کار انجام شود. چون دندانهای شیری قدامی تا حدود هفت الی هشت سالگی و دندانهای شیری خلفی تا حدود دوازده سالگی داخل دهان باقی می مانند. در صورتی که دندانها زودتر از موقع کشیده شوند فضای مورد نیاز برای رویش دندان دایمی از دست می رود و کودک مشکلاتی در جویدن غذاها پیدا خواهد کرد .
اگر دندان شیری را در سنین پایین بکشیم به هیچ وجه باعث زودتر رویش کردن دندان دایمی نمی شود . هر دندانی در زمان مقرر خودش رویش می کند.
در صورتی که دندان شیری زودتر از موقع کشیده شود باید جای دندان کشیده شده فضانگهدار قرار داده شود. فضا نگهدار باعث می شود که فضای مورد نیاز برای رویش دندان دایمی محفوظ بماند.هرچه سن کودک در هنگام کشیدن دندان شیری کمتر باشد مشکلاتی که احتمالا برای کودک پیش می آید بیشتر است.
لازم به ذکر است که اگر دندان شیری دچار آبسه و عفونت باشد مجبور به کشیدن دندان هستیم چون اگر دندان به همان حالت باقی بماند و کشیده نشود جوانه دندان دایمی زیرین آسیب می بیند. علاوه بر این که آبسه های حاد در برخی از اوقات باعث ایجاد مشکلات سیستمیک و تب می شوند و برای سلامتی کودک زیان بار هستند.
بهترین راه این است که از همان ابتدای رویش دندان شیری با مراقبت بهداشتی از پوسیده شدن آن جلوگیری شود.
در صورت پوسیدگی شدید دندان شیری در ابتدا متخصص دندانپزشکی کودکان به درمان دندان با درمانهایی نظیر عصب کشی و روکش یا ترمیم فکر می کند اگر این درمانها به دلیل تخریب شدید امکانپذیر نبود دندان کشیده می شود و جای آن فضانگهدار قرار داده می شود.